هگمتانه، گروه شهروند هگمتانه: دِسِشان درد نِکنه، همیشه سِرِ وَخت دارن کارشانه به نحو دُرُس انجام می دن. هیش وَخ کم نیمی ذارن، چه میان سرمای زمِستان چه گرمای تابستان. آدم هر شب می وینه ای پاکبانای عزیز وا چه پیگیری و تِلاشی دارن زباله‌ها رِ سِرِ ساعت جَم مُکُنن.
خدایی کار سَخدی دارن، وِلی همِتشانم بلنده. هرجور باشه میان هر شِرایِطی پای کارِشانَن. اُوَخ وختی آدم می وینه بَضیا وا بی مسؤولیتیشان کار ای بنده‌های خدا رِ می توچانَن میان هم، دِلش می گیره.
خودمانیم دیه، تنها کاری که ازِمان خواسدَن اینه که ساعِتِ 8 تا 10 شب آشغالامانه بیَلیم دَر. دیه ای کاری داره؟ حالا بعضیامان همی یِی کار ساده رَم انجام نیمی دیم. خو ای دیه بی انصافیه!
ما میان زندگیمان کلی برنامه‌ریزی داریم، بِرِی انجام دادِن هر کاری صد جور هماهنگ مُکُنیم، برنامه می ذاریم، بِرِی که یادمان نِرِه ساعِتِ موبایلِمانه کوک مُکُنیم، خلاصه کلی دغدغه میان زندگی داریم که باید بِشِشان رسیدگی کنیم و بِراشان برنامه می ریزیم. حالا اینم جزوِ کارای زندگیمان بشه، شی می شه؟ اصا بِراش ساعت کوک کنیمان، که یادمان نِره، تا یِی چن وَخ دیه کلا ریتم می گیریم و دیه خودمان سِرِ وَخت انجامش می دیم.
خو می وا خودمانم یِی کاری بکنیم بِرِی تِمیسی شهرمان دیه. مِگر همه مان نیماخوایم هِمِدان تِمیس باشه، مگر شهرمانه دوس نِداریم؟ معلومه که داریم، پَ می وا یِی کاری بِراش بکنیمان دیه... 8 تا 10 شب اَشغالامانه بیَلیم در، تمام شد و رَفد.