هگمتانه، گروه فرهنگی: بِچامان به ما می‌‌پان... هرکاری که بُکنیم ازِمان یاد می‌گیرن. هرجور بگردی بچه تم هموجو می‌گرده، هرجور واشش تا کنی اُنم هموجو یاد می‌گیره. ما هرچی بِری ای بِچا الان سرمایه‌گذاری کنیم، فردا سودشه شهرمان می‌وِره، مملکتِمان می‌وِره.
دیروز نشته بودم خانه ی پسِرُم دیدم نِوه م یِی لباس رزمی پوشیده میان خانه‌داره تمرینای رزمی ورزشی مُکنه. هموجو ماندم! م تا حالا نِیده بودم بچامان اَزی کارا بُکُنن.
صدا زدَم عروسمه گُفدَم: عزیزُم ای ماشالا ای کار رِ اَ کوجا یاد گرفدِه؟
عروسُم گفد: مادرجان، یادت نیس وا هم رَفدیمان جشن شهردُخت که بِرِی دخترا گِرفده بودن؟
گُفدَم:‌‌‌ها چرا یادُمه چقدم خوش گُذشد! اُ که همه‌مان واهم رفدیمان؟ همه ی دُخدِرا رِ بردیم؟
گف: آره مادر همونه می‌گم... اُنجا یادته؟ دخترای نینجا آمدن برنامه اجرا کردن؟ اَزو وقته دیه سارا علاقه‌مند شد و تمرین مُکنه.
گفدُم: ماشالا دخدِرُم باریکِلا! بیوین چه خوبه ای چیزا رِ به بچا نشان بدی... هدایتشان کنی به سمت و سوی ورزش و کارای مفید.
ای برنامه‌ها و ای کارا برِی بچامان خیلی فایده داره. دِسِشان درد نکنه که ایجو فِکرَن. ایشالا همیشه شهرمان همیجو پر شور و نشاط باشه ننه جان!