بشنوید شرحی دگر ای دوستان
قهرمان قصه‌ای از راستان
در نجابت، در ادب، 20 می‌گرفت
عمر او از زندگی هم 20 گرفت
ذات او بر آن عدد خو کرده بود
آزمون‌ها غیر 20 راضی نبود
اظهرالشمس است بگویم نام او
در ولایت کس نبود هم نام او
او علی باشد کنارش یک رضا
برچلویی عاشق موسی الرضا
نور قرآن بر دلش تابیده بود
ماورای پرده‌ها را دیده بود
کودکی، نهج البلاغه خوانده بود
پس کمیتش راه روشن رانده بود
چون شنید اهریمنان لشکر بتاخت
با سلاح مؤمنان کارش بساخت
آن سلاح آتشین ایمان بود
بی‌گمان در قلب حق‌جویان بود
نعره زد بر کافران پیله دمان
من علی در هر نبرد شیر ژیان
در کمینم بهرتان با صد رضا
من حریفم با شما با هر قوا
تا آخرین جان در بدن رزمی‌ نمود
آب مجنون مثل او کم دیده بود
هاتفی در بین رزم او را صدا
با حمید با یوسفی با هم بیا
آن سه تن در راه حق همرزم شدند
عاشقانه پیش یار هم بزم شدند
تک تک نی‌ها بر آنان دف زدند
موج مجنون هم بر آنها کف زدند
شد جزیره بستری بر جسم‌شان
دایه شد چندین صبا بر زخم‌شان
هجر مجنون هم ز لیلی سر رسید
برچلویی را به آغوشش کشید
شد به جای مادرش مرثیه خان
ناله‌ها سر داد به سوی آن جوان
سال‌ها بر جسم او شد میزبان
روح پاکش نزد یار شد میهمان
شاعر: علیرضا احمدی