هگمتانه، گروه رفیق شهیدم: با آغاز جنگ تحمیلی، درس و تحصیل را رها کرد و با وجود برخورداری از اوضاع مالی خوب و برخورداری از شرایط مطلوب زندگی، به عنوان بسیجی داوطلب روانه جبهه‌های نبرد حق علیه باطل شد. در مناطق عملیاتی مختلف انجام وظیفه کرد و در راه دفاع از اسلام و انقلاب مجاهدت‌ها از خود بر جای گذاشت. سرانجام در یکم آبانماه سال 1363 در منطقه عملیاتی میمک و در درگیری با نیروهای بعثی عراق بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید.
به گزارش هگمتانه، محمد علی جنتی یکم بهمن ماه سال 1343 در شهرستان همدان و در خانواده‌ای مذهبی و انقلابی چشم به جهان گشود. پدرش آقا ابوالقاسم، طلا فروش بود که سعی می کرد با کسب روزی حلال زمینه تربیت اسلامی و اعتقادی فرزندان و خانواده اش را فراهم آورد.
سال 1350 وارد دبستان شد و با توجه به هوش و استعدادی که داشت تا سال چهارم مقطع متوسطه در رشته برق صنعتی در هنرستان فنی و حرفه‌ای «دیباج» ادامه تحصیل داد.
در سال‌های انقلاب با وجود سن و سال کم، همراه با دیگر کودکان و دانش‌آموزان در راه پیروی از انقلاب اسلامی گام برداشت و سعی کرد وظیفه خود را در راه آرمان‌های امام و مردم شهید پرور ایران ادا کند.
با آغاز جنگ تحمیلی، درس و تحصیل را رها کرد و با وجود اوضاع مالی خوب و برخورداری از شرایط مطلوب زندگی، به عنوان بسیجی داوطلب روانه جبهه‌های نبرد حق علیه باطل شد.
در مناطق عملیاتی مختلف انجام وظیفه کرد و در راه دفاع از اسلام و انقلاب مجاهدت‌ها از خود بر جای گذاشت. او سرانجام در یکم آبانماه سال 1363 در منطقه عملیاتی میمک و در درگیری با نیروهای بعثی عراق بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید.
آرامگاه او در گلزار شهدای زادگاهش زیارتگاه عاشقان و دلدادگان است.
یادش گرامی و راهش پر رهرو باد.
چه خوش است جان دادن در راه دوست
در بخشی از وصیتنامه شهید آمده است: از راه دور خدمت امام عزیزم سلام می فرستم از درون چادری که در آن معنویت می بارد و همه با هم یکی هستند. از خداوند و امام می خواهم که مرا ببخشند چون نتوانستم آن طور که وظیفه‌ام بود، ادا کنم و از امام می خواهم که از خداوند بخواهد که مرا ببخشد چون جوانم و نادان.
همین قدر می‌دانم ما از خداییم و به سوی او باز می‌گردیم اما چه خوش است جان دادن در راه دوست.