صفحه 8      شماره  3796      چهارشنبه 29 شهریور 1396


بي يَل
لهجه هر شهر و دياري شيريني و جذابيت‌هاي خاص خود را دارد. لهجه مردم همدان نيز از آن دسته گويش‌هايي است که بسيار دلنشين و دوست داشتني است. لهجه مردم همدان ميراث گرانبهايي است که از زبان‌هاي کهن ايراني به يادگار مانده‌ است و کاربرد واژه‌هاي کهن در اين لهجه بيانگر اين موضوع است. از ويژگي‌هاي دستوري گويش همداني يکي همان ابتدا به کسر کردن، هنگام تلفظ واژه‌هاست. ديگري در حالت اضافه اسم‌ها به ضماير متصل در مورد دوم و سوم شخص حرف آخر اسم مکسور مي‌شود، و در مورد اول شخص حرف آخر اسم مضموم مي‌شود، هنگام جمع بستن واژه‌اي با «ها»، اگر حرف يکي مانده به حرف آخر فتحه باشد تبديل به کسره مي‌شود و بسياري ويژگي‌هاي منحصر به فرد ديگر که مختص لهجه شيرين همداني است. در اين ستون برخي اصطلاحات همداني که ممکن است گاه به فراموشي سپرده شده‌اند معني و ترجمه شده است.
بِوِلا : لگدمال کن
 بِجِه : جهش کن
 بي‌يَل : بگذار
بِگِلان  :  بخوابان،  بغلتان
بِکام :  سازش کن(کاميدن: سازش کردن)