گامی کوچک برای حفظ منابع آبی
نه به شست‌وشوی فرش
 با آب شرب


هگمتانه، گروه فرهنگ شهروندی: با توجه به اهمیت مدیریت مصرف آب، از شست‌وشوی فرش با آب شرب خودداری کنیم. استفاده از خدمات قالیشویی، آب با دمای مناسب و شوینده‌های کم‌کف، راهکارهایی مؤثر برای کاهش مصرف آب، حفظ منابع ارزشمند آبی و صیانت از محیط‌زیست هستند. صرفه‌جویی در آب، مسؤولیتی همگانی و سرمایه‌ای برای آینده است.
هر قطره آب، سرمایه آینده
هگمتانه، گروه فرهنگ شهروندی: با توجه به کاهش منابع آبی و افزایش مصرف، صرفه‌جویی در مصرف آب بیش از هر زمان دیگری اهمیت دارد. رعایت نکات ساده‌ای مانند بستن شیر آب هنگام شست‌وشو، رفع نشتی‌ها و استفاده بهینه از آب، می‌تواند نقش مهمی در حفظ این سرمایه ارزشمند داشته باشد. آب را درست مصرف کنیم؛ آینده را نجات دهیم.


سهم من برای زمین، از یک انتخاب ساده شروع می‌شود!
هگمتانه، گروه فرهنگ شهروندی: استفاده از کیسه‌های پارچه‌ای به جای پلاستیکی، قدمی کوچک اما تأثیری بزرگ برای حفظ محیط‌زیست است. یسه‌های پلاستیکی سال‌ها در طبیعت باقی می‌مانند و به خاک، آب و حیات‌وحش آسیب می‌زنند؛ اما با یک انتخاب آگاهانه می‌توانیم تولید زباله را کاهش داده و آینده‌ای سبزتر برای نسل‌های بعد بسازیم.بیایید با تغییر عادت‌های روزمره، در حفظ زمین سهیم باشیم؛ چون هر انتخاب سبز، یک قدم به سوی آینده‌ای پاک‌تر است.

نبض شهر با تک تک شهروندان می زند
هگمتانه، گروه فرهنگ شهروندی: کوچه‌های فرعی، آخرین قلمرو امن بچه‌ها، عابران و دوچرخه‌سواران در شهر هستند. جایی که ماشین‌ها قرار است «مهمان» باشند، نه «صاحب». اما برخی رانندگان، کوچه‌های باریک را با بزرگراه اشتباه گرفته‌اند. سرعت بالا، بوق زدن‌های ممتد، و رد شدن با فاصله کم از کنار کودکی که توپش به وسط کوچه افتاده. این رفتارها «وجدان مدنی» نام دارند. یعنی آنقدر شهر را دوست داشته باشیم که دردش را درد خود بدانیم. یعنی دیگر نگوییم «به من چه». شهرداری، آتش‌نشانی، اورژانس و پلیس، هر چقدر هم قوی باشند، نمی‌توانند در همه جا حاضر باشند. چشم‌ها و گوش‌های شهر، ما شهروندانیم. ما اولین کسانی هستیم که صحنه یک خطر را می‌بینیم. اگر ما بی‌تفاوت بگذریم، ممکن است تا رسیدن نیروهای امدادی، فاجعه‌ای رخ داده باشد. مسؤولیت‌پذیری در حوادث شهری، سه گام ساده دارد: اول، «دیدن» خطر و نادیده نگرفتنش. دوم، «علامت‌گذاری» و هشدار به دیگران، با حداقل امکانات موجود. سوم، «گزارش سریع» به نهادهای مسؤول با تلفن‌های رایگانی مثل 137، 125 و 110. این سه گام، جان انسان‌ها را نجات می‌دهد. شهر، زنده است. نبضش با تک‌تک ما می‌زند. بیایید وقتی شهر دچار زخمی کوچک می‌شود، پرستارش باشیم، نه تماشاگر بی‌درد.